இயற்கையின் வினோதம் (11.07.2015)

இயற்கை எப்போதுமே வினோதம் நிறைந்ததுதான். அதில் ஒன்று தான் வெயில். இந்த வெயில் அதிகரிப்புக்கும், சூரியன், பூமிக்கும் இடையேயான தொலைவுக்கும் சம்பந்தம் இருக்கிறதா என்றால் இல்லையென்றுதான் சொல்ல வேண்டும். கடந்த 6-ந்தேதி (திங்கட்கிழமை) தமிழகத்தின் பல பகுதிகளில் வெயில் மிக கடுமையாக இருந்தது. சென்னையைப் பற்றி கேட்கவே வேண்டாம். கடந்த 10 ஆண்டுகளில் மிக உயர்ந்தபட்ச வெப்பமாக 40.7 டிகிரி செல்சியஸ் வெப்பம் பதிவாகியது. இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால் அன்றைக்குத்தான் சூரியன், பூமியை விட்டு வெகு தொலைவில் இருந்தது. சரியாக சொல்வதென்றால் 15 கோடியே 20 லட்சத்து 93 ஆயிரத்து 480 கி.மீ. தூரத்தில் இருந்தது. இயற்கை நியதிப்படி சூரியன் தொலைவில் இருக்கும் போது வெப்பம் குறைவாக இருக்க வேண்டும். ஆனால், அன்று அப்படி இருக்கவில்லை. இன்னொரு உதாரணத்தை பார்ப்போம். இந்த ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 4-ந்தேதி தமிழகம் முழுவதும் குளிர்ந்த காற்று வீசியது. அன்றைக்கோ சூரியன் பூமிக்கு மிக அருகில் இருந்தது. அன்றைய தினம் சூரியனுக்கும், பூமிக்கும் இடையேயான தொலைவு 14 கோடியே 70 லட்சத்து 96 ஆயிரத்து 204 கி.மீ. இருந்தது. ஜூலை மாதம் 6-ந்தேதிக்கும், ஜனவரி மாதம் 4-ந்தேதிக்கும் இடையே சூரியனின் தொலைவு கிட்டத்தட்ட சுமார் 49 லட்சம் கி.மீ. வித்தியாசம் இருந்தது. இந்த தூரம் எப்படி வித்தியாசப்படுகிறது என்பதற்கு நாம் சிறுவயதில் படித்த நீள்வட்டப் பாதையில் பூமி சூரியனை சுற்றுவதுதான் காரணம். இதில் புதிரான விஷயம் என்னவென்றால், சூரியன் அருகே இருக்கும் போது குளிராகவும், தொலைவில் இருக்கும் போது வெப்பமாகவும் இருக்கிறதே இதற்கு காரணம் என்னவென்று அறிவியல் அறிஞர்களிடம் கேட்டால், பூமியின் சாய்மானம்தான் என்று அவர்களிடமிருந்து பதில் வருகிறது. நமது பூமி எப்போதுமே 23 டிகிரி சாய்வாகத்தான் சுற்றி வருகிறது. இதனால் மார்ச் மாதம் முதல் இந்தியா போன்ற பூமியின் நடுகோட்டுக்கு வடக்கே உள்ள நாடுகளில் கோடைகாலமாக இருக்கிறது. வெப்பமும் அதிகமாக தாக்குகிறது. வெயிலின் தாக்கம் சூரியன் தொலைவில் இருக்கும் போது கூட வீரியமாக இருக்கிறது. அதே காலகட்டத்தில் பூமியின் நடுகோட்டுக்கு கீழே உள்ள நாடுகளான ஆஸ்திரேலியா, தென் ஆப்பிரிக்கா, நியுசிலாந்து, அர்ஜென்டினா போன்ற நாடுகளில் சூரியனின் கதிர்கள் சாய்வாக விழுகின்றன. இதனால் அங்கு குளிராக இருக்கிறது. நமக்கு கோடையாக இருக்கும் போது இந்த நாடுகளுக்கு குளிராகவும், அவர்களுக்கு கோடை காலமாக இருக்கும் போது, நமக்கு குளிராகவும் இருக்கிறது. இதற்கெல்லாம் பூமியின் சாய்மானமே காரணம்.

உடல் நலம் பாதித்த பெண்ணுக்கு நிகழ்ந்த அதிசயம்

இங்கிலாந்து நாட்டின் டெவோன் நகரைச் சேர்ந்தவர் சாரா கோல்வில். 40 வயதான இப்பெண், பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டார். அதற்கு சிகிச்சை பெற்று வந்த நிலையில், ஒரு நாள் காலையில் படுக்கையில் இருந்து எழுந்தபோது, அவரது வட்டார பாணி பேச்சு மறைந்து, அவரது பேச்சு சீன மொழி உச்சரிப்பு போல மாறிவிட்டது. அவரது குரலும் மாறி விட்டது. அவரை நரம்பியல் மருத்துவரிடம் கூட்டிச் சென்றனர். எவ்வளவோ சிகிச்சை அளித்தும் எந்த மாற்றமும் இல்லை. அந்த பாதிப்பு, நிரந்தரமானது என்றும், அதை சரிசெய்ய முடியாது என்றும் டாக்டர் கூறிவிட்டார். இதனால், சாரா மேலும் அதிர்ச்சி அடைந்தார். தனது வாழ்க்கையே நரகமாகி விட்டதாக அவர் கண்ணீர் வடித்து வருகிறார். தனது வீடு, வேலை எல்லாவற்றையும் இழந்து விட்டதாகவும் அவர் கூறினார். அவர், சீனாவுக்கு இதுவரை சென்றதே இல்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இரண்டாம் உலகப் போரின்போது, விமான குண்டு வீச்சு சிதறல்கள் பட்டதால் மூளை பாதிப்பு அடைந்த நார்வே பெண் ஒருவர், திடீரென ஜெர்மன் மொழி உச்சரிப்பில் பேசத் தொடங்கி விட்டார். அப்போதுதான், இத்தகைய பாதிப்பு முதல்முறையாக அறியப்பட்டது. (10.07.2015)

"டாட்டூஸ்" ஆபத்து

இளம் பெண்கள் தங்கள் அழகை மேலும் மெருகூட்டிக் கொள்ள, மெகந்தி இடுவதையும், டாட்டூஸ் (பச்சை குத்துதல்) வரைந்து கொள்வதையும் நவீன நாகரிகமாக கருதுகிறார்கள். ஆனால் இப்படி வரைந்து கொள்வது ‘லுக்கே மியா‘ என்னும் ஒருவித புற்று நோய்க்கு வழி வகுப்பதாக ஆய்வில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. ஐக்கிய அரபு எமிரேட்ஸ் பல்கலைக்கழகம் இது தொடர்பான ஆய்வில் ஈடுபட்டது. அந்த நாட்டில் ஆண்களைவிட பெண்களுக்கு இரு மடங்கில் ஏ.எம்.எல். (லுக்கே மியா) என்னும் ஒரு வித ரத்தப் புற்று நோய் ஏற்படுகிறது. வெளிநாட்டில் வசிக்கும் பெண்களைவிட இங்குள்ள பெண்கள் 63 சதவீதமும், இருபாலரும் 78 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாகவும் இந்த புற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். இதற்கு என்ன காரணம் என்று ஆராயப்பட்டதில், கைகளில் அழகிற்காக வரைந்து கொள்ளும் மெகந்தி ஒரு வகை காரணமாக இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. அதில் உள்ள ரசாயனம் இந்த நோய் தாக்க வாய்ப்பாக அமைகிறது. மேலும் அவர்களின் உடலில் சூரிய ஒளிபடுவது குறைவாக இருப்பதும் காரணம் என்று தெரிகிறது. ஆய்வாளர்கள் இதுபற்றி கூறுகையில், ‘ஆண்களும், பெண்களும் ஒரே சூழலில் வசிக்கிறோம். ஒரேவித உணவையே உண்கிறோம். ஆனால் பெண்களுக்கு மட்டும் அதிக அளவில் ஏ.எம்.எல். பாதிப்பு ஏன் என்று புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. இங்குள்ள ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்கும் உள்ள ஒரே வித்தியாசம் அவர்கள் மெகந்தியோ, டாட்டூசோ வரைந்திருப்பது மட்டுமே‘ என்றார். இயற்கையான மருதாணியில் ஆபத்து உண்டா என்றால் அதுபற்றிய ஆராய்ச்சிகள் நடைபெற்றதாகத் தெரியவில்லை.

உலகின் வயதான பெண்

அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரில் வசித்து வருபவர் சூசன்னா மசாத் ஜோன்ஸ். 1899-ம் ஆண்டு பிறந்த இந்த மூதாட்டி, தனது 116-வது பிறந்த நாளை சமீபத்தில் குடும்பத்தினருடன் மகிழ்ச்சியாக கொண்டாடினார். பூமியில் தற்போது உயிர் வாழ்பவர்களில் மிகவும் அதிக வயதானவர் என்ற கின்னஸ் சாதனையை சூசன்னா படைத்துள்ளார். இதற்கான சான்றிதழ், அவரது பிறந்த நாளின் போது வழங்கப்பட்டது. ‘என்னைச்சுற்றி அன்பும், நேர்மறையான ஆற்றல்களும் நிறைந்துள்ளன. இதுதான் எனது நீண்டகால வாழ்க்கை மற்றும் மகிழ்ச்சிக்கான காரணம்’ என்று சூசன்னா கூறினார். சக்கர நாற்காலியில் அமர்ந்தவாறே பொழுதை கழிக்கும் சூசன்னாவுக்கு கண் பார்வை பறிபோய் விட்டது. மேலும் கேட்கும் திறனும் குறைவாகவே இருப்பதாக அவரது குடும்பத்தினர் தெரிவித்து உள்ளனர். (09.07.2015)

உப்புக்கு வேலி

வேலி என்றால் எல்லோருக்கும் தெரியும். அதென்ன உயிர்வேலி? மரங்கள், செடிகள் போன்ற உயிருள்ள பொருட்களை கொண்டு அமைக்கப்படுவது தான் உயிர்வேலி. பெரிய விளைநிலங்களை விலங்குகள், மனிதர்கள் மற்றும் பெரும் காற்றில் இருந்து பாதுகாக்க இப்படிப்பட்ட வேலிகளை விவசாயிகள் அமைப்பார்கள். இது அதிகபட்சமாக ஓரிரு கி.மீ. நீளம்தான் இருக்கும். ஆனால், ஒரு அரசாங்கம் பல ஆயிரக்கணக்கான கி.மீ. நீளத்துக்கு உயிர்வேலி அமைத்திருக்கிறது என்றால் நம்ப முடிகிறதா? நம்பித்தான் ஆகவேண்டும். கிட்டத்தட்ட 6,430 கி.மீ. நீளம் கொண்ட உலகின் மிகப்பெரிய வேலி உருவாக்கப்பட்டது இந்தியாவில். அதை அமைத்தவர்கள் ஆங்கிலேயர்கள். மராட்டியத்தில் உள்ள பர்ஹான்பூரில் ஆரம்பித்து மத்தியப்பிரதேசம், உத்தரப்பிரதேசம், அரியானா, பஞ்சாப் வழியாக பாகிஸ்தானில் ணீஉள்ள சிந்து மாகாணத்தில் சென்று முடிகிறது அந்த வேலி. 1803-ம் ஆண்டில் வேலியை அமைக்கத் தொடங்கியவர்கள், 1843-ல் முடித்தார்கள். 12 அடி உயரம் கொண்ட அந்த உயிர்வேலி முள்மரங்கள் வளர்க்கப்பட்டு இணைத்துக்கட்டி உருவாக்கப்பட்டது. அந்த வேலியை கடந்து எவரும் போக முடியாது. இந்த உயிர்வேலியை பராமரிக்கவும் பாதுகாக்கவும் 14 ஆயிரம் அரசு ஊழியர்கள் முழுநேரப் பணியில் இருந்தார்கள். கிட்டத்தட்ட 40 வருடங்களாக கடினமான மலைகள், பொட்டல்கள், விளைநிலங்கள், பாலைவனங்கள், கிராமங்கள், நகரங்களில் இந்த உயிர்வேலியை எதற்காக அமைத்தார்கள்? காரணம் தெரிந்தால் இன்று நமக்கு சிரிப்புதான் வரும். ஆனால், அன்றைக்கு அது வருமானம் அள்ளித்தரும் ஒரு பொருளாக இருந்தது. அந்த பொருள் உப்பு. அன்றைய பிரிட்டிஷ் இந்திய அரசின் மிக முக்கிய வருமானமே அவர்கள் உப்புக்கு விதித்த உள்நாட்டு சுங்கவரிதான். அந்த வரியை வசூலிக்கவும் உள்நாட்டு உப்புப் பரிமாற்றத்தை தங்களின் முழுக் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவரவும் தான் இப்படியொரு பிரமாண்ட வேலி. இந்தியாவில் உப்பு அதிகமாக கிடைக்கும் இடம் குஜராத்தில் உள்ள கட்ஜ் வளைகுடா பகுதிதான். அங்குள்ள கடலில் பெரிய நதிகள் எதுவும் கலப்பதில்லை. அதனால், அங்கு உப்பின் அடர்த்தி அதிகம். அதேபோல் காஷ்மீரின் கடைசி எல்லையாக இருந்த (தற்போது பாகிஸ்தானில் இருக்கும்) இமயமலையில்தான் உலகின் மிகப் பெரிய உப்பு மலைகள் உள்ளன. அங்கிருந்து மிக மிக சுத்தமான உப்பு மிக மலிவான விலையில் கிடைத்தது. இந்த உப்புதான் திபெத், சீனா போன்ற நாடுகளின் உப்புத் தேவையை நிவர்த்தி செய்தது. ஆங்கிலேயர்களின் தலைநகராக இருந்த கொல்கத்தாவிலோ நிலைமை வேறு. பிரம்மபுத்ரா, கங்கை போன்ற வற்றாத ஜீவநதிகளின் தண்ணீர் பெருமளவு கலப்பதால், அங்குள்ள கடல்நீரில் உப்பின் அடர்த்தி மிக மிகக் குறைவாக இருந்தது. அந்த உப்பை எடுப்பதற்கு அதிக செலவாகியது. இதனால், இந்தியாவின் உப்பு தேவையை மேற்கு கடற்கரை பகுதியே நிவர்த்தி செய்தது. ஒரு மாதத்துக்கு ஆகும் உப்பின் செலவு மொத்த உணவு செலவைவிட அதிகம். வடஇந்தியாவில் இருக்கும் மக்கள் தொகையோடு ஒப்பிட்டுப்பார்த்தால் தெரியும், உப்பு எவ்வளவு வருமானம் தரும் பொருள் என்று... அதற்காகத்தான் ஆங்கிலேயர்கள் இவ்வளவு பெரிய வேலியை அமைத்தார்கள். 1879-ல் உள்நாட்டு சுங்கவரியை ரத்து செய்யும் வரை அந்த பிரமாண்டமான வேலி உயிர்ப்போடு இருந்தது. இன்று அதன் சுவடு கூட தெரியவில்லை.

86 years old graduate

யாருடைய பணம் ..?

08.07.2015-

விளம்பரம் உருவான கதை

விளம்பரம் இல்லையென்றால் எந்த பொருளையும் விற்கமுடியாது என்ற நிலைதான் நிலவுகிறது. அந்த அளவிற்கு எல்லா துறைகளிலும் விளம்பரம் ஆட்சி செய்து வருகிறது. திரும்பிய பக்கமெல்லாம் பல வடிவங்களில் விளம்பரம் நம் கண்ணில் படுகிறது. இந்த விளம்பரம் உருவான கதை சுவாரஸ்யமானது. மனித சரித்திரத்தில் வர்த்தகம் என்று தொடங்கியதோ, அன்றே விளம்பரமும் தொடங்கிவிட்டது. வியாபாரி, தான் விற்கும் பொருளின் சிறப்புகளை, மக்களுக்கு எடுத்துக் கூறியது தான் முதல் விளம்பரம். அவர்கள் வாடிக்கையாளர்களுக்கு தங்களின் பொருட்களின் அருமை, பெருமைகளை தொண்டை கிழிய கத்தி எடுத்துரைத்தார்கள். இப்படி சொல்வதற்காகவே வேலையாட்களை வைத்திருந்தார்கள். எத்தனை நாளைக்குத்தான் இப்படி கத்துவது என்று நினைத்த வியாபாரிகள், மவுன விளம்பரமாக கருதப்படும், சுவர் விளம்பரத்தை செய்யத் தொடங்கினர். பொருட்களை விற்கும் இடத்திற்கு அருகில் இருக்கும் சுவரில் பொருளின் பெருமைகளை எழுதி விளம்பரம் செய்தார்கள். 

கி.பி. 1450-ல் அச்சுத்தொழில் அறிமுகமானது. அதன்பின் விளம்பரத்துறை மிகப் பெரிய வளர்ச்சி அடைந்தது. இது எளிமையாகவும் மலிவாகவும் இருந்தது. 1460-ல் ‘வில்லியம் காக்ஸ்டன்’ என்பவர் முதன் முதலாக சமயம் தொடர்பான ஒரு நூலை வெளியிட்டார். அந்த நூலை மக்களிடையே அறிமுகப்படுத்த விளம்பரக் கலையை பயன்படுத்தினார். பின்னர் செய்தித்தாள் தொடங்கப்பட்டது. அந்த அறிமுகத்திற்குப் பிறகு விளம்பர உலகில் பெரும் புரட்சியே ஏற்பட்டது எனலாம். தற்போது வர்த்தகர்கள் மட்டுமின்றி அரசியல்வாதிகள், சமூகத் தொண்டர்கள், புத்தக வெளியீட்டாளர்கள் போன்றவர்களும், அரசும் மக்களுக்கு செய்திகளை சொல்ல செய்தித்தாள் விளம்பரங்களை பயன்படுத்துகின்றனர். விளம்பரங்களுக்காக மட்டும் கோடிக்கணக்கான ரூபாய் செலவிடப்படுகிறது. 1968-ல் மட்டுமே அமெரிக்கா 180 கோடி டாலர்களை விளம்பரத்திற்காக செலவிட்டது. மேற்கு ஜெர்மனி 40 கோடி டாலரும், ஜப்பான் 15 கோடி டாலரும், இங்கிலாந்து 12 கோடி டாலரும், பிரான்சு மற்றும் கனடா தலா 10 கோடி டாலரும் செலவு செய்தன. இன்றைக்கு விளம்பர செலவுகள் விண்ணைத் தொடுகின்றன. 2014-ல் மட்டும் 545.40 பில்லியன் டாலர்கள் விளம்பரத்திற்காக செலவு செய்யப்பட்டுள்ளன. 

மக்கள் எந்த விளம்பரத்தின் மீதும் கவனம் செலுத்தமுடியாத அளவுக்கு புற்றீசல்கள் போல் இப்போது விளம்பரங்கள் வந்துகொண்டே இருக்கின்றன. நமது நாட்டில் வானொலி மூலம் ‘விவித் பாரதி வர்த்தக ஒலிபரப்பு’ என்ற பெயரில் 1967 நவம்பர் 15-ந்தேதி தொடங்கப்பட்டது. தொலைக்காட்சியில் 1976 ஜனவரி 4-ந்தேதி முதல் விளம்பர ஒளிபரப்பு தொடங்கியது. ஒரு நாடு, அந்த நாட்டின் மக்கள் தொகை, ஒரு வருடத்திற்கு செய்யும் விளம்பரச் செலவு, இவற்றையெல்லாம் கொண்டு ஒரு கணக்கீடு உருவாக்கி இருக்கிறார்கள். அதன்படி ஒரு நாட்டைச் சேர்ந்த நிறுவனங்கள், தங்களின் பொருட்களை வாங்கச் செய்வதற்காக ஒரு தனிநபர் மீது எவ்வளவு செலவு செய்கிறது என்றால், அமெரிக்கா 589.29 டாலர்களை செலவு செய்கிறது. இரண்டாவது இடத்தில் நார்வே நாடு உள்ளது. அது ஒரு நபர் மீதான விளம்பரச் செலவாக 543.16 டாலர்களை கொண்டிருக்கிறது. மூன்றாவதாக ஆஸ்திரேலியா 509.45 டாலர்களை செலவழிக்கிறது. இந்தியாவை ஏழை நாடு என்கிறோம். இங்கேயும் கூட ஒரு இந்தியருக்காக வருடத்திற்கு 5.40 டாலர்கள் விளம்பர செலவுகள் செய்யப்படுகின்றன. 

கோடிகள் அரசாட்சி செய்யும் இந்த துறை, இன்று ஒரு கலையாக மட்டுமல்லாமல், அறிவியலாகவும் போற்றப்படுகிறது. வாடிக்கையாளர்களின் கவனத்தை ஈர்க்க புதுப்புது யுத்திகளுடன் விளம்பரம் தயாரிக்கப்படுகிறது. விளம்பர உலகம் மாபெரும் இலக்கை நோக்கி வேகமாக நடைபோட்டு கொண்டிருக்கிறது.

தாத்தாவின் உடலுடன் செல்பி எடுத்த பேரன்

சவுதி அரேபிய மருத்துவமனை ஒன்றில் சிகிச்சை பெற்று வந்த வயதான ஒருவர் சமீபத்தில் உயிரிழந்து விட்டார். அவரது உடல் படுக்கையில் கிடக்கும் நிலையில், அதன் அருகில் சிரித்தபடி நின்றவாறே அவரது பேரன் செல்பி புகைப்படம் எடுத்துள்ளார். ‘குட்பை தாத்தா’ என பெயரிடப்பட்டு சமூக வலைத்தளத்தில் பதிவேற்றம் செய்யப்பட்டுள்ள அந்த புகைப்படம், வலைத்தள ஆர்வலர்களிடம் கடும் கோபத்தை ஏற்படுத்தி உள்ளது. இது ஒழுக்கக்கேடான செயல் என கொந்தளித்துள்ள மக்கள், இந்த விவகாரத்தில் கடும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தி உள்ளனர்.மேலும் இந்த செல்பியை எடுக்க அனுமதித்த மருத்துவமனை ஊழியர்கள் மீதும் நடவடிக்கை எடுக்குமாறு சமூக வலைத்தளங்களில் கருத்துகள் வெளியிடப்பட்டு வருகின்றன. இதைத்தொடர்ந்து இந்த விவகாரம் தொடர்பாக அதிகாரிகள் விசாரணையை தொடங்கி உள்ளனர்.                 (07,07,2015)

கரடிகளாக மாறிய நாய்கள்? (07.07.2015)

சீனாவின் மகுவான் கவுண்டியில் வசித்து வரும் வாங் கையு என்பவர், வியட்நாம் நாட்டை சேர்ந்த ஒருவரிடம் இருந்து கடந்த 2 ஆண்டுகளுக்கு முன் 2 நாய்க்குட்டிகளை வாங்கி வந்தார். அவற்றை மிகவும் செல்லமாக வளர்த்து வந்த அவர், தினமும் அவற்றுக்கு தேவையான உணவுகள் அனைத்தையும் கொடுத்து வந்தார். ஆனால் நாட்கள் செல்ல செல்ல அவற்றின் போக்கில் மாற்றம் ஏற்பட்டது. அதாவது நாய்களை விட மிகவும் அதிகமான உணவுகளை சாப்பிட தொடங்கின. இதனால் 2 ஆண்டுகளில் ஒவ்வொன்றின் எடையும் சுமார் 45 கிலோவை தாண்டி விட்டன. அதுமட்டுமின்றி வாங் கையுவின் வீட்டில் நின்ற கோழிகளையும் அடித்து சாப்பிட தொடங்கி விட்டன. இதனால் வாங் கையுவுக்கு அவற்றின் மீது சந்தேகம் ஏற்பட்டது. இதனால் அவர் வனத்துறை அதிகாரிகளிடம் இது குறித்து கூறினார். அவர்கள் வந்து பார்த்த போது, வாங் கையு வளர்த்து வந்தவை நாய்களல்ல, ஆசியாவின் மிகவும் கொடூரமான கரடிகள் என தெரிய வந்தது. ஒரு ஆணும், ஒரு பெண்ணுமான அந்த 2 கரடிகளும் நல்ல ஆரோக்கியமாகவும் இருந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. பின்னர் அவற்றை வனத்துறையினர் பிடித்து சென்றனர்.